خلیج‌فارسی‌ها و چین؛ رویای امنیتی که نقش بر آب شد

به گزارش پایگاه خبری دوربین قزوین، جنگ رمضان (اسفند ۱۴۰۴) و حملات گسترده آمریکا و اسرائیل به ایران، نه تنها معادلات نظامی را بر هم زد، بلکه روابط ژئوپلیتیک منطقه خلیج فارس را نیز دگرگون کرد. نشریه «فارن‌افرز» در گزارشی تحلیلی، به بررسی این تغییرات پرداخته و نوشته است که کشورهای عربی خلیج فارس که زمانی به چین به عنوان نیرویی سازنده و شریکی امنیتی امید بسته بودند، امروز عمیقاً از پکن ناامید شده‌اند.

در سال‌های اخیر، کشورهای حاشیه خلیج فارس به چین به عنوان جایگزینی بالقوه برای آمریکا نگاه می‌کردند. حضور اقتصادی پکن، سرمایه‌گذاری‌های کلان و حتی نقش میانجی‌گری در احیای روابط دیپلماتیک ایران و عربستان (۲۰۲۳)، امیدها را برای تبدیل چین به یک شریک امنیتی منطقه‌ای افزایش داده بود. اما جنگ رمضان، این رویا را نقش بر آب کرد.

در طول حملات ایران به پایگاه‌های آمریکا در کشورهای خلیج فارس، چین نه تنها از نفوذ قابل‌توجه خود بر ایران برای مهار درگیری استفاده نکرد، بلکه هیچ چشم‌انداز روشنی برای نظم امنیتی منطقه ارائه نداد. پکن با اتخاذ رویکرد «صبر و انتظار» و اجتناب از هرگونه تعهد امنیتی، عملاً نشان داد که منافع اقتصادی آن‌ها به معنای پذیرش مسئولیت امنیتی نیست.

کارشناسان تأکید می‌کنند که کشورهای خلیج فارس اکنون خود را در چهارراهی دشوار می‌بینند. از یک سو، آمریکا که همچنان تنها قدرت قادر به حفظ امنیت منطقه‌ای است، خود بزرگ‌ترین عامل بی‌ثباتی به شمار می‌رود. از سوی دیگر، چین نیز فاقد اراده برای ایفای نقش امنیتی است. این خلأ قدرت، کشورهای منطقه را به دو گروه تقسیم کرده است: گروهی مانند عربستان و عمان که به دنبال استراتژی‌های مستقل هستند و گروهی مانند امارات و بحرین که به مدار واشنگتن نزدیک‌تر می‌شوند.

نتیجه آنکه خلیج فارس وارد دوره‌ای تازه از ناامنی و عدم قطعیت شده است؛ دوره‌ای که در آن هیچ قدرت بزرگ‌تری تمایل به تضمین امنیت منطقه ندارد و کشورهای عربی باید مسیر خود را در میان این آشفتگی بیابند.

انتهای پیام/