تجمع کارکنان استانداری قزوین در لابی ساختمان این مجموعه را نمیتوان صرفاً یک اعتراض صنفی معمولی دانست؛ پشت این تجمع، مسئلهای بزرگتر قرار دارد؛ مسئلهای به نام معیشت، سقوط قدرت خرید و فاصله روزافزون درآمد با هزینههای زندگی. کارکنانی که خود بخشی از بدنه اجرایی دولت هستند، امروز از شرایطی سخن میگویند که در آن حقوق ماهانه، پیش از آنکه به پایان ماه برسد، در برابر موج قیمتها رنگ میبازد.
ماجرای وقف محمودآباد نمونه حالا از یک اختلاف قدیمی فراتر رفته و به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات حقوقی و اجتماعی این منطقه تبدیل شده است؛ پروندهای که یک طرف آن، نماینده مردم قزوین، آبیک و البرز در مجلس، با ادبیاتی تند از ظلم به مردم و مانعتراشی در مسیر توسعه شهر سخن میگوید و در سوی دیگر، مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان قزوین، ادعای جعلیبودن وقف را بهطور کامل رد کرده و خواستار ارائه مستندات شده است.
اظهارات رئیسجمهور و رئیس بانک مرکزی درباره توقف صادرات نفت و کاهش درآمدهای ارزی، کافی بود تا دلار و طلا رکوردهای تازهای ثبت کنند. اما این افزایش قیمت، برای صنعتگران قزوینی که هر روز با بحران تأمین مواد اولیه دستوپنجه نرم میکنند، فقط یک خبر اقتصادی نیست؛ یک هشدار جدی است که نشان میدهد هزینه تولید در مسیر صعودیِ بیسابقهای قرار گرفته است.
هر پاییز و زمستان، قزوین با وارونگی هوا و آلودگیای نفسگیر دستوپنجه نرم میکند. حالا اما بحران تازهای به نام «بنزین متانولی» به این معادله اضافه شده؛ تصمیمی که به جای حل ناترازی، کیفیت هوای قزوین را به کام مرگبارتر میکشاند.
آنچه این روزها دغدغهی اصلی فعالان اقتصادی و مودیان مالیاتی است، نه نادیده گرفتن وظیفهی قانونی، بلکه درک شرایط خاص و بازتعریف نقش سازمان امور مالیاتی در این برههی حساس است.
چرا با وجود این موفقیتهای بینظیر در عرصه نظامی، در اقتصاد همچنان درجا میزنیم و از ظرفیتهای عظیم خود بهره نمیبریم؟
در روزهایی که جنگ رمضان و تحریمهای ظالمانه، اقتصاد کشور را در فشار بیسابقهای قرار داده است، صنعت ایران بیش از هر زمان دیگری به حمایت و اولویتبندی در تأمین انرژی و منابع مالی نیاز دارد. اما واقعیت میدانی، حکایت از چیز دیگری است!
خبرنگاران، بیصدا، بیادعا و با قلمی استوار، تصویر روشن حقیقت را در میان تاریکیِ اخبار نادرست، ترسیم میکنند. روز خبرنگار، بهانهای است برای ارج نهادن به این جهادگران عرصهی آگاهی.
جنگ و تحریم، همه بنگاهها را یکسان نمیآزارد؛ برخی در بحران غرق میشوند و برخی، سودهای بیسابقهای ثبت میکنند. راز بقا در کجاست؟