پایان تاب‌آوری یک استان؟

به گزارش پایگاه خبری دوربین قزوین، در حالی که مسئولان از اختلاط نیم‌درصدی متانول با بنزین به عنوان راهکاری برای جبران کسری سوخت یاد می‌کنند، واقعیت میدانی در قزوین، یکی از آلوده‌ترین شهرهای کشور، چیز دیگری می‌گوید. به گفته مدیرعامل شرکت ستاره خلیج فارس، محموله‌ای ۳۳ هزار تنی متانول از پتروشیمی زاگرس وارد چرخه سوخت شده است. این تصمیم در حالی گرفته شده که ناترازی بنزین در کشور به حدود ۱۴-۱۵ میلیون لیتر در روز رسیده و درآمدهای ارزی کشور با کاهش شدید مواجه شده است.

قزوین؛ نفس‌های به شماره افتاده در مه غلیظ وارونگی

قزوین هر سال در فصل سرد، به یکی از کانون‌های بحران آلودگی هوا در کشور تبدیل می‌شود. طبق داده‌های شاخص کیفیت هوا، هوای قزوین در روزهای پایانی مرداد (۶ شهریور) در شرایط «ناسالم برای گروه‌های حساس» قرار داشته است. حال تصور کنید همین هوای آلوده، با ترکیبی از متانول که ماده‌ای سمی است و در غلظت‌های بالا می‌تواند باعث تاری دید، تهوع، سردرد و حتی مرگ شود ، چه سرنوشتی برای شهروندان قزوینی رقم بزند.

از ناترازی تا بازی با جان مردم؛ گامی به سوی جهنم؟

کارشناسان اقتصادی هشدار می‌دهند که استفاده از متانول برای جبران کسری بنزین، نه تنها بحران ناترازی را حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند به موتور خودروها آسیب جدی وارد کند و کیفیت هوا را به شدت وخیم‌تر نماید. متانول در غلظت‌های نامناسب می‌تواند به سیستم سوخترسانی، شلنگ‌ها، واشرها و کاتالیزور خودروها آسیب بزند و مصرف سوخت را افزایش دهد. این یعنی چرخه‌ای از آسیب به خودرو، افزایش آلایندگی و در نهایت، هزینه‌های سنگین درمانی و تعمیراتی برای مردم.

استانی که قربانی تصمیمات غیرکارشناسی می‌شود

قزوین، با سابقه طولانی در آلودگی هوای پاییز و زمستان، اکنون با تهدیدی مضاعف روبه‌روست. تصمیم‌گیرندگان باید بدانند که تزریق متانول به باک خودروهای فرسوده قزوین، جبران ناترازی سوخت نیست، بلکه شعله‌ور کردن آتشی است که سال‌هاست بر گلو و ریه‌های این استان سنگینی می‌کند. وقت آن است که به جای مسکن‌های شیمیایی، به فکر راه‌حل‌های اصولی برای ناترازی و آلودگی باشیم.

انتهای پیام/