صنعت در محاصره

به گزارش پایگاه خبری دوربین قزوین، در روزهایی که جنگ رمضان و تحریم‌های ظالمانه، اقتصاد کشور را در فشار بی‌سابقه‌ای قرار داده است، صنعت ایران بیش از هر زمان دیگری به حمایت و اولویت‌بندی در تأمین انرژی و منابع مالی نیاز دارد. اما واقعیت میدانی، حکایت از چیز دیگری است؛ کارخانه‌ها با قطعی مکرر برق دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بانک‌ها از پرداخت تسهیلات به تولید خودداری می‌ورزند و بازار داخلی با کمبود محصولات اساسی مواجه است.

خاموشی‌های صنعتی؛ بحرانی که چاره می‌خواهد

بر اساس آمارهای غیررسمی، در ماه‌های اخیر بسیاری از واحدهای تولیدی به دلیل قطعی برق، مجبور به کاهش ساعات کاری یا توقف کامل خطوط تولید شده‌اند. این در حالی است که سیدجواد حسینی‌کیا، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی، با اشاره به پیگیری‌های این کمیسیون، تأکید کرده است که صنعت باید در اولویت تأمین برق قرار بگیرد. اما سوال اساسی اینجاست: چرا با وجود این تأکیدات، همچنان شاهد قطعی برق صنایع هستیم؟ آیا برنامه‌ریزی برای توسعه نیروگاه‌های خورشیدی و انرژی‌های تجدیدپذیر، که قرار بود به ۱۰ هزار مگاوات برسد و اکنون تنها به ۴ هزار مگاوات رسیده، کافی است؟

حتی عضو کمیسیون صنایع هم در گفتگویی صراحتا گفته که صادرات برق در شرایط فعلی نباید انجام شود. حسینی‌کیا با اشاره به مکاتبات کمیسیون صنایع با رئیس‌جمهور، بر لزوم توقف صادرات برق در شرایط فعلی و اولویت‌بندی تأمین برق بخش تولید تأکید کرده و گفته است: «در جلسه کمیسیون صنایع با وزیر صنعت و وزیر نیرو، تأکید شد که صنعت باید در اولویت تأمین برق قرار بگیرد.» اما این تأکیدات تا چه حد به اجرا تبدیل شده است؟ قطعی‌های مکرر برق در ماه‌های اخیر، بسیاری از کارخانه‌ها را به تعطیلی کشانده و تولید را با کاهش چشمگیری مواجه کرده است.

بانک‌ها؛ از وعده تا عمل

یکی دیگر از چالش‌های جدی پیش‌روی تولیدکنندگان، عدم پایبندی بانک‌ها به تعهدات خود در حمایت از تولید است. حسینی‌کیا با اشاره به جلسه اخیر با رئیس کل بانک مرکزی، تصریح کرده است که بانک‌ها آن میزان منابعی را که باید به حوزه تولید و اشتغال اختصاص می‌دادند، پرداخت نکرده‌اند. این در حالی است که رئیس کل بانک مرکزی نیز بر اولویت پرداخت تسهیلات به بخش صنعت تأکید کرده، اما در عمل، کارخانه‌ها همچنان با کمبود نقدینگی و ناتوانی در تأمین سرمایه در گردش مواجه هستند.

فولاد؛ صادرات یا تأمین نیاز داخل؟

نکته مهم دیگری که این عضو کمیسیون صنایع به آن اشاره کرده، لزوم اولویت‌بندی تأمین نیاز داخل توسط شرکت‌های فولادی است. در شرایطی که بازار داخلی با کمبود محصولات فولادی مواجه است و قیمت‌ها به دلیل نوسانات ارزی و افزایش هزینه‌های تولید، روزبه‌روز گران‌تر می‌شود، صادرات محصولات فولادی می‌تواند به بحران دامن بزند. حسینی‌کیا تأکید کرده است که «نگاه کمیسیون صنایع این است که اولویت نخست شرکت‌های فولادی باید تأمین نیاز داخل باشد» و جلساتی نیز با مدیرعامل فولاد مبارکه در این راستا برگزار شده است.

صنعت ایران نیازمند تصمیمات عملیاتی

صنعت ایران، امروز بیش از هر زمان دیگری به تصمیمات عملیاتی و حمایت‌های واقعی نیاز دارد. تأمین برق پایدار، هدایت منابع بانکی به سمت تولید و اولویت‌بندی نیاز داخل، سه محور اصلی است که می‌تواند صنعت کشور را از بحران فعلی نجات دهد. اگر امروز برای این مسائل چاره‌اندیشی نشود، فردا نه تنها کارخانه‌ای برای تولید باقی نمی‌ماند، بلکه سفره‌های مردم نیز خالی‌تر خواهد شد. امید است که مسئولان با نگاهی عملیاتی و فرابخشی، هرچه سریع‌تر به فکر رفع این موانع باشند و به جای وعده‌های بی‌پایان، اقدامات مؤثری را در دستور کار قرار دهند.

انتهای پیام/