قزوین ایستاده است؛ از جنگ رمضان تا طلوع دوباره

دوربین قزوین – یادداشت آزاده رحمانی

امروز، بیستم تیرماه ۱۴۰۵، صد و چندمین روز از آتش‌بس شکننده میان ایران و آمریکا را پشت سر می‌گذاریم. روزهایی که جنگ رمضان (اسفند ۱۴۰۴) را تجربه کردیم، روزهایی که تنگه هرمز بارها باز و بسته شد و قیمت نفت، دلار و طلا، هر روز داستانی تازه برای سفره‌های ما نوشت.

در این میان، استان قزوین اما نه تنها تعطیل نشد، که به کارگاه بی‌وقفه تولید و توسعه تبدیل شد. صنعتگران قزوینی با غیرت مثال‌زدنی خود، با وجود کمبود مواد اولیه، قطعی مکرر برق و گاز و تورم بالای ۱۰۰ درصد، چرخ تولید را از حرکت بازنداشتند. آنها از مسیرهای زمینی شمال، مواد اولیه را با هزینه‌های گزاف تأمین کردند، حقوق کارگران را به موقع پرداختند و اجازه ندادند خط تولید از حرکت بازبماند.

ما صبوری می‌کنیم؛ با قلبی آکنده از ایمان و چشمانی به افق فردایی روشن‌تر. بحران، هرچند سخت، بالاخره می‌گذرد. آنچه می‌ماند، نام مردمانی است با غیرتی کوهستانی و همتی آسمانی؛ مردمانی که در سخت‌ترین روزهای جنگ، پشت کشورشان ایستادند و هیچ‌گاه تسلیم نشدند.

و حالا نوبت مسئولان است. برای چنین مردمان میهن‌دوست و چنین سرمایه‌گذاران باوجدانی، چه تصمیماتی خواهند گرفت؟ جبران، یک خواسته به حق است، نه یک بخشش. وقت آن رسیده که مسئولان، پاسخگوی این غیرت و مدیون این ایثار باشند.

انتهای پیام/