قزوین، در روزهایی که باید میزبان گردشگران باشد، مهمانانش را پشت درهای بسته سعدالسلطنه ناامید میکند؛ در حالی که تلاش برای ثبت جهانی الموت و برنامههای ملی همچون «ایران جان» در حال معرفی این استان است. اما چرا تصمیمگیریهای سلیقهای، تمام زحمات را بر باد میدهد؟
در روز خبرنگار، وکلای قوه قضاییه و اصحاب رسانه در نشستی صمیمانه بر یک حقیقت تأکید کردند: قلم خبرنگار و عدالت وکیل، دو روی یک سکهاند.
آنچه این روزها دغدغهی اصلی فعالان اقتصادی و مودیان مالیاتی است، نه نادیده گرفتن وظیفهی قانونی، بلکه درک شرایط خاص و بازتعریف نقش سازمان امور مالیاتی در این برههی حساس است.
چرا با وجود این موفقیتهای بینظیر در عرصه نظامی، در اقتصاد همچنان درجا میزنیم و از ظرفیتهای عظیم خود بهره نمیبریم؟
در روزهایی که جنگ رمضان و تحریمهای ظالمانه، اقتصاد کشور را در فشار بیسابقهای قرار داده است، صنعت ایران بیش از هر زمان دیگری به حمایت و اولویتبندی در تأمین انرژی و منابع مالی نیاز دارد. اما واقعیت میدانی، حکایت از چیز دیگری است!
تورم افسارگسیخته یک سال اخیر، نه تنها قدرت خرید مردم قزوین را به نصف رسانده، بلکه کاسبان و صنوف را نیز در گردابی از بدهی و ناامیدی فروبرده است. رئیس اتاق اصناف استان میگوید: «امروز، یک کاسب با فروش کالا، دیگر توان خرید جایگزین را ندارد.»
الموت، تا دیروز فقط نام قلعهای در دل تاریخ بود؛ اما امروز، با کلنگ هتل پنجستاره و وعده ثبت جهانی، به نماد تحول گردشگری قزوین تبدیل شده است. آیا این طلوع، پایان یک دوره یا آغاز یک تحول بزرگ است؟
نشست خبری پیشفصل مالک باشگاه شمسآذر قزوین، با وجود وعدههای حمایتی، بیشتر به روایتی از بحران مالی، گلایههای بیپایان و اعترافی غیرمنتظره درباره دریافت یک زمین با ارزش ۷۰ میلیارد تومانی تبدیل شد؛ زمینی که به گفته وی، پیش از این در مزایده فروش نرفته بود.
خبرنگاران، بیصدا، بیادعا و با قلمی استوار، تصویر روشن حقیقت را در میان تاریکیِ اخبار نادرست، ترسیم میکنند. روز خبرنگار، بهانهای است برای ارج نهادن به این جهادگران عرصهی آگاهی.